QUEDA BEIRAS
Mateo Fontán Couto A Xosé Manuel Beiras había que miralo á cara. Non digo que fose necesario estar de acordo con el, nin sequera entendelo de todo. Había que miralo. Aquela cabeza de león, aquela melena indómita, a expresión de quen parece levar anos discutindo cun inimigo que os demais nin sequera chegamos a ver. Eduardo Galeano viu nel esa cabeza de león (que Pablo Iglesias lembrou ao comezo dunha entrevista), e hai imaxes que quedan prendidas para sempre a un home, coma se soubesen revelar algo que as palabras aínda non alcanzaran. Beiras tiña algo desa natureza indómita, esa negativa a aceptar a domesticación, que é unha das formas máis discretas e eficaces da derrota. Lémbroo asinándome Exhortación á desobediencia , no Instituto Valle-Inclán de Pontevedra. Un libro nas mans, unhas palabras, o encontro. Hai momentos que un non sabe que acabará gardando como pequenas reliquias. Non porque teñan nada de extraordinario para os demais, senón porque pertencen a esa intimidade si...






.png)


