O SANTUARIO DE DONÓN: PEDRA E PRENSA

 Mateo Fontán Couto

O santuario galaico-romano de Donón, no monte do Facho, é un dos conxuntos máis significativos de aras romanas do noroeste peninsular. Sobresaí non só pola cantidade de epígrafes que conserva, senón tamén pola súa singularidade: trátase dun conxunto ligado a un contexto histórico concreto, situado nun punto extremo, no alto dunha costa acantilada fronte ao océano Atlántico. Esta combinación de riqueza epigráfica, contexto claro e ubicación privilexiada fai de Donón un lugar singular dentro da arqueoloxía romana da Península Ibérica.

Nestas liñas, faise un moi breve percorrido pola forma na que a prensa galega tratou este xacemento, tomando como mostra representativa un dossier elaborado entre o 9 de agosto de 2002 e o 26 de decembro de 2006. Esta selección de noticias serve para ofrecer unha visión do tratamento informativo do santuario sen pretender abranguer todo o que se publicou, permitindo observar os patróns e constantes que se repiten ao longo do tempo.

As referencias recollidas proceden de diarios como Atlántico Diario, Faro de Vigo, La Voz de Galicia, Diario de Pontevedra, El Correo Gallego e Galicia Hoxe, así como de revistas como Informe Inmobiliario e Antiquaria, e das edicións dixitais de Faro de Vigo e La Voz de Galicia nas súas versións de Vigo e O Morrazo. Esta variedade permite comprobar distintas formas de tratar a mesma información, desde enfoques máis amplos ata pequenas notas locais.

Unha constante que se aprecia é a proximidade xeográfica: as noticias sobre Donón aparecen principalmente en edicións locais ou comarcais, especialmente en relación co Morrazo, Vigo e Pontevedra. Non é casualidade que Atlántico Diario concentre a maior parte das referencias, dada a súa atención á comarca e a existencia de suplementos que permiten un tratamento máis detallado. Outros medios achegan información complementaria, pero de maneira fragmentada.

A regularidade coa que o xacemento aparece nos xornais tamén é notable. Moitas veces a información repítese, e malia contar con máis de dúascentas referencias, boa parte do contido pode resumirse en poucos elementos que se reiteran. O espazo varía segundo a sección: desde breves mencións ata reportaxes máis longas, sobre todo en suplementos ou revistas.

As fotografías acompañan as noticias con frecuencia, reforzando a información, aínda que o repertorio é limitado: aras, restos de construcións, imaxes de arquivo que se repiten. A información gráfica acompaña a escrita, sen introducir novidades interpretativas, pero mantendo unha continuidade visual.

No que atinxe ao contido, a maior parte das noticias é descritiva. A linguaxe é clara e accesible, aínda que se detectan erros ou imprecisións que non sempre se corrixen. As entrevistas a persoas implicadas son escasas, o que limita a diversidade de voces presentes.

En definitiva, este repaso permite observar como a prensa constrúe o relato dun xacemento arqueolóxico: a través da repetición, da proximidade e da dispoñibilidade da información. Donón permanece como un exemplo de como se comunica o patrimonio arqueolóxico dentro das posibilidades e limitacións dos medios, sen extrapolar máis alá do que as fontes permiten documentar.

Ara romana achada no Santuario de Donón